Wysłowić miłość Boga do nas… (E28)

Słowa: Frederick Martin LehmanMelodia 1

1. Wysłowić miłość Boga do nas
Na próżno język trudzi się —
Ponad najwyższą sięga z gwiazd,
W najgłębszym piekle znajdzie cię.
Skruszona para na kolanach —
To za nich Syna Bóg dał.
Błądzące dziecko swe odnalazł
I grzech przebaczyć chciał.

Ref.: Miłości Bożej ogrom, głębia,
Niezmierność, czystość i moc!
Nie zdoła nigdy jej wyśpiewać
Ludzki z anielskim głos.

2. Gdy ścichnie wiatr dziejowych burz
I ziemskie trony runą w proch,
A kto modlitwą gardzi dziś
Do gór i skał zawoła w głos,
Miłości Bożej jednak siła,
Niezmiennie trwać będzie wciąż.
O odkupieńczej łasce niesie
Ludzki z anielskim głos.

3. Gdyby w ocean wlać atrament,
Rozciągnąć zwój po nieba brzeg,
A każde źdźbło uczynić piórem,
Skrybą zaś każdy stał się człek —
I miłość Boga zechcieć spisać —
Ocean wysechłby wnet!
Nie zdoła zwój pomieścić treści,
Choć sięga po nieba kres.