W Słowie mówi Bóg, byś to wiedzieć mógł (E1144)

Melodia 1

1. W Słowie mówi Bóg, byś to wiedzieć mógł,
Że na obraz swój uczynił cię,
Byś wyrażał Go, ziemią władał, bo
Tak swój wieczny plan wypełnić chce.

Obraz, obraz,
Na swój obraz Bóg uczynił cię.
Obraz, obraz,
Tak swój wieczny plan wypełnić chce.

2. Żadnych reguł On nie dał, tylko to:
„Wolno ci z każdego drzewa jeść,
Lecz z jednego nie, bo uśmierci cię”;
Owocu poznania nie je się.

Owoc, owoc,
Owocu poznania nie jedz, nie!
Owoc, owoc,
Owocu poznania nie je się.

3. Lecz w ogrodzie też drzewo życia jest,
Bóg pokazał człowiekowi je.
Przyszedł jednak wróg i człowieka zwiódł,
By z drugiego drzewa zechciał zjeść.

Upadł, upadł,
Człowiek zjadł i przyjął w siebie śmierć.
Upadł, upadł,
Teraz trzeba go odzyskać więc.

4. Przyszedł Jezus, by drzewem życia być,
Spełnić wszystko, czego żądał Bóg,
I odkupić nas, nowe życie dać,
Być pokarmem, bym Go jeść dziś mógł.

Jezus, Jezus,
Jakże dobry do jedzenia jest.
Jezus, Jezus,
Prawdziwym pokarmem On stał się.

5. Jezus nie chciał, bym karmił umysł i
Swym poznaniem tylko pysznił się.
Przyszedł po to, by ucztą dla nas być,
By nie badać Go, lecz tylko jeść.

Ucztuj, ucztuj,
On naprawdę zaspokoi cię.
Ucztuj, ucztuj,
On dziś drzewem życia dla nas jest.

6. Gdy tak jemy Go, wciąż w nas wzrasta On —
Życie oraz liczby zwiększą się.
Ujrzeć musisz, jak Bóg odzyskał nas —
Nie religią Pan, lecz ucztą jest.

Jedz Go, jedz Go,
Tylko Jego dzisiaj trzeba nam.
Jedz Go, jedz Go,
Kto Go je, ten będzie życie miał.

7. Jeśli chcesz Go żyć, jeść Go musisz i
Nigdy nie przestawać karmić się.
Gdy kościoły to będą czynić wciąż,
Wnet powrotu Pana przyjdzie dzień.

Jedzmy, jedzmy,
I nie przestawajmy karmić się.
Jedzmy, jedzmy,
Wnet powrotu Pana przyjdzie dzień.