W pokłonie, Ojcze, czcimy Cię (E32)

Słowa: Witness LeeMelodia 1

(podkreślenia w każdej zwrotce oznaczają miejsca, w których występuje przeciągnięcie)

1. W pokłonie, Ojcze, czcimy Cię,
Miłości Twej podziwiając cud.
O, czymże marny człowiek jest,
Że raczyłeś okazać łaskę mu.

2. Zamiarem Twego serca jest,
By człowiek Twe podobieństwo miał,
By życiem i naturą Twą
Napełniony obrazem Twym się stał.

3. Na obraz swój stworzyłeś go
I władzę swą powierzyłeś mu;
I jako życie dałeś się,
By przez Twoje bogactwo on żyć mógł.

4. Pragnieniem Twym — w człowieka wejść,
Przez łaskę zespolić się z nim, by
Zbudować, przeobrazić go,
Tak by człowiek mieszkaniem Twoim był.

5. Choć człowiek upadł, jednak Ty
Od planów nie odstąpiłeś swych.
Lecz odkupiłeś go swą krwią;
Twoją miłość i drość widać w tym.

6. W Chrystusie objawiłeś się —
W Tym, co za nas zmarł i z martwych wstał;
W człowieka wszedłeś w Duchu, by
On Twą łaskę i życie Twoje miał.

7. Twym Świętym Świętych jest mój duch;
Tu swój łaski tron posiadasz dziś.
I wzywasz nas, by w duchu przyjść,
I w modlitwie kadzidło spalać Ci.

8. Ta łaska rzepłynie w nas,
Ma źródło swe tu, gdzie łaski tron;
Jej przepływ przeobraża nas
I buduje nas razem w Boży dom.

9. Gdy przyjmujemy łaskę Twą,
Zdumiewa nas dar niezwykły ten;
Z wdzięcznością zamiłość Twą
Dziś w swym duchu Ci oddajemy cześć.